ธรรมะจากข่าว : โกรธ แต่อย่าเกลียด

ความรักเป็นโทษ ความโกรธเป็นทุกข์ ไม่สร้างความสุข ไม่สนุกเหมือนหนัง ไม่ว่าเหตุการณ์บ้าน เมืองจะเป็น ตายร้ายดีอย่างไร เราคนไทยผู้มีธรรมะก็ต้องใช้พระธรรมนำหน้าแก้ปัญหาสังคม ประเทศชาติ

เพราะตราบใดที่ยังมีทะเล ตราบนั้นก็ต้องมีคลื่น ตราบใดที่ยังมีชีวิต ตราบนั้นก็ยังต้องเผชิญกับ ความทุกข์และปัญหา ก็แหละปัญหานั้นมีไว้ให้ใคร่ครวญ มิใช่มีไว้ให้คร่ำครวญ ถ้าให้คุ้นหูก็ว่าปัญหา มีไว้ให้แก้ มิใช่มีไว้ให้กลุ้ม โลกมีไว้ให้ เหยียบ มิใช่มีไว้ให้แบก

เมื่อเกิดความแตกต่างทางความคิดเห็นของคนในสังคม ผู้มีปัญญาจะมองเห็นการทะเลาะกันอย่าง เอาเป็นเอาตาย ว่าเป็นอาการของไก่ในเข่งที่จิกตีกันเป็นพัลวัน ก่อนจะถูกนำไปเชือดคอทั้งเข่ง

คนเรามักมีความคิดสุดขั้วทั้งสองข้าง เมื่อรักใครก็จะรักอย่างหัวปักหัวปำ เมื่อจะชังใครก็จะชังอย่าง หัวฟัดหัวเหวี่ยง มักขาดอารมณ์ที่รับรู้เรื่องราวแวดล้อมตามความเป็นจริง มองคนที่คิดเห็นแตกต่าง เป็นศัตรูคู่แค้น หรืออย่างเบาก็เป็น คู่แข่ง มิใช่คู่คิดจึงไม่ได้รับผลประโยชน์ทางปัญญาจากความเห็น ที่แตกต่างไปจากความคิดของตน

คำสอนของพระพุทธเจ้ามีอยู่ว่า “สมณะทั้งหลายย่อมไม่เป็นข้าศึกกับใครๆ ในโลก”

คำว่า “สมณะ” ในที่นี้มิใช่หมายความเพียงแค่นักบวชเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงคนหัวขาวหัวดำ ธรรมดาอีกด้วย แต่เป็นคนที่มุ่งไปสู่การปฏิบัติให้จิตใจห่างไกลจากกิเลส ไม่ปล่อยให้กิเลสเป็น เจ้าเรือนในอารมณ์อย่างรุนแรง ไม่ปล่อยให้ความโกรธเลยเถิดไปจนถึงขั้นเป็นความเกลียด

ความโกรธ เป็นกิเลสสายผลักออกไปจากใจตน ย่อมเผาลนจิตใจให้ไหม้เกรียม ยิ่งถ้าเลยเถิดถึง ขั้นเป็นความเกลียด ที่มีอาการทางจิตหนักหนาสากรรจ์ยิ่งไปกว่าความโกรธ ก็ยิ่งทำลายจิตใจของ คนผู้มีความเกลียดให้เกิดเสนียดในความสำนึก เป็นยิ่งนัก

ร้ายยิ่งกว่านั้น ความโกรธ และ ความเกลียด ย่อมทำลายสังคมให้ย่อยยับมานักต่อนักแล้ว

ธรรมะจากข่าวในครั้งนี้เขียนก่อนวันชุมนุมใหญ่ที่ลานพระบรมรูปทรงม้าเพียงหนึ่งวัน นำเสนอสู่ท่าน ทั้งหลายหลัง วันชุมนุมใหญ่ผ่านพ้นไปแล้ว ไม่ว่าเหตุการณ์ใดๆ จะเกิดขึ้นตามมาหรือไม่ก็ตาม ขอ ฝากคำตรัสของพระพุทธเจ้าให้กับ ทุกท่านที่ได้อ่านข้อความนี้ว่า

“บัณฑิตย่อมไม่แสดงอาการขึ้นๆ ลงๆ”

ท่านจันทร์

www.prajan.com