ชื่อดีเซ็นสวยช่วยเสริมบารมี : คารวะ "ลายเซ็นครู"

สวัสดีครับ ท่านผู้อ่าน

ปลายปีที่แล้ว “ตะวันณา” สัญญาไว้ว่า ในปี 2549 นี้ จะเปิดศักราชแนะแนวการพินิจพิจารณาเรื่อง “ชื่อ” และ “ลายเซ็น” ให้ผู้สนใจใคร่เรียนรู้ เพื่อจะนำไปประดับสมอง ประดับสติปัญญา หรือว่าจะ นำไปประกอบเป็น อาชีพเสริม หรือจะตัดเก็บไว้อ่านเป็นตำรับตำราก็ไม่ว่ากัน ขออย่างเดียว อย่า เผลอเอาแผ่นที่ตัดเก็บไว้ ไปต้มในน้ำเดือดเพื่อซดกับข้าวสวยร้อนๆ ก็แล้วกัน กะเดี๋ยวจะปากพอง นะซิขอรับ แฮะ แฮะ

เสาร์นี้ได้ฤกษ์ดี เป็นวันเสาร์ที่ 28 แรม 14 ค่ำ เดือน 2 ปีจอ ที่ว่าฤกษ์ดีเพราะ เมื่อเอาเดือน 2 ปีจอ คูณกับ แรม 14 ค่ำ ก็จะได้วันเสาร์ที่ 28 พอดี และที่สำมะคัญ อีกไม่กี่วันก็จะเป็นวันที่ 1 ขึ้น 3 ค่ำ เดือน 3 เป็นหวย ออกพอดี (ไม่รู้เกี่ยวกันได้ไง..ฮา)

ถามไถ่กันไปในจดหมาย ตลอดจนทางโทรศัพท์ และ E-mail address ของ “ตะวันณา” คือ Tawanna2491@Hotmail.Com อิอิอิ ทันสมัยซะล่วย (อิอิอิ เป็นสำนวนเสียงหัวเราะในงาน เขียนของ โสภณ องค์การณ์-เขานะ) ว่า

“ตะวันณา” มีหลักเกณฑ์อย่างไร ในการพิจารณา “ชื่อ” และ “ลายเซ็น” ของผู้อ่าน จึงวิจารณ์ได้ เป็นตุเป็นตะ ว่าชื่อนี้ดีแล้ว ชื่อนั้นกำลังจะดี เอ๊ย! ขอพระอภัยมณี ชื่อนั้นยังไม่ดี น่าจะเปลี่ยนใหม่ และควรจะเป็นชื่อนู้นหรือชื่อโน้น พร้อมกับมีคำแปลให้เสร็จสรรพ

ในส่วนลายเซ็นก็เหมือนกัน ถือดียังไงไปชี้แนะว่า ลายเซ็นคนนั้นสวยดี ดีแล้ว ยังไม่ดีนัก หรือใช้ได้ พอใช้ได้ ยังใช้ไม่ได้ ต้องปรับใหม่ ตัดเส้นนั้นนิด เติมเส้นนั้นหน่อย อะไรต่อมิอะไรนั่น “ตะวันณา” รู้ได้อย่างไรกัน และ มีเกณฑ์ อะไรมากำหนดให้สำหรับคำตอบต่างๆ

ขออนุญาตตอกย้ำตรงนี้อีกครั้งนะครับว่า ในการเขียนหนังสือทุกประเภท ไม่ว่าจะเป็นข่าว หรือบท ความในยุคแรกๆ ที่เป็นนักข่าว หรือการเขียนเรื่องสั้นในยุคถัดมา หรือในยุคนี้ที่กำลังตั้งอกตั้งใจ เขียนนวนิยายสืบสวนสอบสวน (ที่ยังไม่ รู้ว่าจะเอาไปลงพิมพ์ที่ไหน-ฮา) และข้อเขียนกึ่งวิชาการ อย่างที่เขียนในคอลัมน์นี้ “ตะวันณา” ยึดคำของ “บรมครูงานเขียน” เป็นที่ตั้งในเขียนหนังสือทุก ครั้งครับ

ยืดอกบอกใครๆ ก็ได้ว่า ครู (พักลักจำ) ของ “ตะวันณา” คือ ครูอาจินต์ ปัญจพรรค์ เจ้าของเหมือง น้ำหมึกที่ดลใจให้ “ตะวันณา” เฝ้าฝันในวันที่ยังหนุ่มแน่นว่า สักวันจะต้องเป็นนักเขียนให้ได้ ท่าน เขียนไว้ในหนังสื่อของท่านนานมาแล้ว แต่ “ตะวันณา” ถือว่า “นี่คือคาถา” ที่จะต้องรำลึกเสมอเมื่อ จะเริ่มงานเขียนว่า

“ถ้าเขียนอะไรออกไป แล้วไม่สามารถให้ประโยชน์แก่คนอ่านได้ อย่าเขียนเสียดีกว่า”

จึงขอให้ทุกท่านสบายใจได้ครับว่า ทุกอย่าง “มีที่มาและที่ไป” ครับ อย่างเรื่องการพิจารณา “ชื่อ” นั้นก็อาศัย การค้น แล้วคว้า มาจากตำรับตำราหลายเล่ม เสมือนหนึ่งเข้าป่าหารากไม้ใบหญ้าที่มี คุณค่าทางยาสมุนไพรเอาใส่ หม้อดินต้มจนเดือด แล้วคั้นเป็นสมุนไพรนั่นแหละ

ในส่วนของศิลปักษร ก็อาศัยความเป็นคนอยากรู้อยากเห็น อยากพิสูจน์ทราบสิ่งนั้นสิ่งนี้ และอยากที่ จะถ่าย ทอดในสิ่งที่ตัวเองรู้ ให้ผู้อื่นได้รับรู้ ซึ่งเป็นสันดานขั้นพื้นฐานของคนที่เป็นนักข่าวนักเขียน จะต้องมีเป็นฐานเบื้องต้น

เมื่อเห็นเส้นสายลายเส้น หรือศิลปักษรของท่านผู้หลักผู้ใหญ่ในแวดวงการเมือง แวดวงทหารตำรวจ นักธุรกิจ แขนงต่างๆ ตลอดจนศิลปินในแขนงต่างๆ ในเอกสารแถลงข่าวบ้าง ในหนังสือรายงาน ประจำปีของแต่ละบริษัทบ้าง ก็ยกมือไหว้ท่วมหัว เพื่อขออนุญาตเชิญลายเซ็นนั้นมาเป็น “ครู”เพื่อ พิจารณาดูว่า

ศิลปักษรที่มีรูปทรงต่างๆ นั้น สามารถแยกได้เป็นรูปทรงใดบ้าง เช่น วงกลมมน วงกลมรี สามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม แล้วก็ทบทวนดูว่าเข้าของลายเซ็นรูปทรงนั้นๆ มีอุปนิสัยใจคออย่างไร มีประวัติความเป็นมาอย่างไร มีความก้าวหน้า ในการงานดีหรือไม่ หรือบางคนทำไมเหมือน จะก้าวหน้าอยู่ดีๆ ดันวูบลงไปเฉยๆ ซะยังงั้น ฯลฯ

จากนั้นก็นำเอาเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยไปจรดจารบันทึกเอาไว้ สะสมเอาไว้ บันทึกเอาไว้ สะสมเอาไว้ (ที่เขียนซ้ำ ไปซ้ำมา เพราะต้องการบอกว่า บันทึกและสะสมนานมาก...ก...ก) และไม่เพียงเท่านั้น เมื่อเริ่มจะมีความเข้าใจใน ปรากฏการณ์แปลกใหม่ที่ได้พบเห็นเกี่ยวกับศิลปักษรต่างๆ แล้ว

ขั้นทดลองก็เริ่มขึ้น ด้วยการขอดูลายเซ็นของคนที่ใกล้ชิด ก่อนจะคืบไปที่เพื่อนที่ใกล้ตัว ตะเลิด เปิดเปิงเพื่อน ที่ไกลตัว และกู่ไม่กลับไปที่ลายเซ็นของคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน เพื่อหาพิสูจน์ให้ ได้ว่าทฤษฎีที่ตั้งสมมติฐานเอาไว้นั้น มีความเป็นไปได้มากน้อยแค่ไหน หรือมีอะไรที่จะต้องปรับ ปรุงให้มีความสมบูรณ์ขึ้น ก็แก้ไขในทันที

จนกระทั่งมั่นใจว่า พอจะมีความรอบรู้ในเรื่อง “ชื่อ” และ “ลายเซ็น” ดีแล้วเนื้อที่ก็หมดพอดี ฮะฮะฮ่า

เป็นยังงั้นซะล่วย ...หากอยากรู้เรื่องต่อ...ก็ขอให้รอเสาร์สุดท้ายของแต่ละเดือนก็ละกันครับ อย่าง เสาร์ต่อไปก็ 25 เดือนกุมภาพันธ์ ครับ

ส่วนเสาร์อื่นๆ ก็จะนำเสนอลายเซ็นท่านผู้มีเกียรติ ที่ “ตะวันณา” ถือว่าลายเซ็นทุกท่านเป็น "ลายเซ็นครู" จนทำให้ มีความรู้มาจนถึงทุกวันนี้ ด้วยความระลึกถึงบุญคุณท่านเจ้าของ ลายเซ็นทุกท่านครับ