ชื่อดี เซ็นสวย : นิรันดร์ศักดิ์ บุญจันทร์

สวัสดีครับ ท่านผู้อ่าน

ช่วงที่ปะหน้า (คุณพี่) ถวิล มนัสน้อม บรรณาธิการกิจ สำนักพิมพ์ ชมรมเด็ก หรือในอีกสถานะ หนึ่งคือ สาราณียกร (ใครรู้แล้วเฉยไว้นะ “ตะวันณา” ต้องการบอกเด็กๆ ที่ยังไม่รู้ว่า สาราณียกร แปลว่า ตำแหน่ง เจ้าหน้าที่สมาคมหรือสถาบันการศึกษา เพื่อทำหน้าที่บรรณาธิการ ของหนังสือ ของหน่วยงานนั้นๆ เช่นหนังสือรุ่น หรือหนังสือประจำปี เป็นต้น) ในงานสังสนทนา (พูดจาฐานคนกันเอง) ของหนังสือพิมพ์ ไทยโพสต์ว่า

ในฐานะที่ “ตะวันณา” ก็เป็นนักเขียนคนหนึ่ง ขอเสนอตัวว่า อยากจะรวบ รวมลายเซ็นของนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ ตลอดจนนักประชาสัมพันธ์ รวมทั้งนักอะไรต่อมิอะไร ที่จะต้องทำหน้าที่ “สื่อสาร” จนคนกลุ่มหนึ่งไปยังคนอีกกลุ่มหนึ่ง ให้เป็น กิจจะลักษณะสักเล่มหนึ่ง โดยรายได้จากการรวมเล่มหนังสือเล่มนั้น ส่วนหนึ่ง “ตะวันณา" ”ยินดียก ให้สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย เพื่อนำไปเป็นทุนทรัพย์ในการสร้างอาคาร สมาคมนักเขียน แห่งประเทศไทยด้วยความเต็มใจอย่างยิ่ง

ปรากฏว่า การสังสนทนาในครั้งนั้นบรรลุวัตถุประสงค์ เบื้องต้นคือ (คุณพี่) ถวิล หลวมตัว เอ๊ย ขอพระอภัยมณี (คุณพี่ถวิล) เห็นด้วย พร้อมกับมอบศิลปักษรของลายเซ็น อังมลังเมลืองให้ “ตะวันณา” นำมาทำนายทายทักในคอลัมน นี้ เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2548 ที่ผ่านมา

นับจากวันนั้น “ตะวันณา” ก็เที่ยวได้ขายฝันให้บรรดานักเขียนน้อยนักเขียนใหญ่ ซึ่งต่างก็เห็นด้วยดี ณ วันนี้ “ตะวันณา” จึงภูมิใจเสนอ ศิลปักษรของนักเขียนระดับบรรณาธิการ และยังได้รับเชิญจาก สถาบันต่างๆ ให้ไปเป็น กรรมการเพื่อพิจารณาตัดสินงานเขียนประเภทต่างๆ อีกท่านหนึ่ง นั่นก็คือ

คุณนิรันดร์ศักดิ์ บุญจันทร์ บรรณาธิการจุดประกายวรรณกรรม ของหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ ฉบับประจำ (ทุก) วันอาทิตย์นั่นเอง

คุณนิรันดร์ศักดิ์ เกิดวันเสาร์ ปรากฏว่า ไม่มีอักษรต้องห้ามในชื่อนี้ คำว่า “นิรันดร์ศักดิ์” แปลว่า ผู้มีอำนาจยั่ง ยืนนาน หรือ ผู้มีความสามารถตลอดไป (แล้วแต่จะอยากมีอย่างไหนนะครับ) และมีอักษรอันเป็นมงคลประกอบด้วย

น หนู และ ด เด็ก อยู่ในอักขระวรรคย์ บารมี หมายถึง การเป็นผู้ที่ได้รับการยอมรับนับถือ ได้รับการยกย่องใน ฐานะของผู้ที่มีคุณงามความดี หรือ/และ มีความสามารถในสาขาใดสาขา หนึ่งจากคนหมู่มาก โดยมีสามี ภรรยา บุตรหลาน ญาติมิตร ข้าทาส ตลอดจนสัตว์เลี้ยง มีส่วนส่งเสริมและสนับสนุนให้มีสถานะทางสังคมดีขึ้น

รูปสระต่างๆ อยู่ในอักขระวรรคย์ ทรัพยะ หมายถึง การเป็นผู้มีทรัพย์สมบัติ ที่อาจได้รับเป็น มรดกตกทอดจาก บรรพบุรุษ และหรือสามารถหาได้มาจากการประกอบสัมมาอาชีวะในทาง สุจริตเพิ่มพูนขึ้น

ร เรือ อยู่ในอักขระวรรคย์ ฤทธี หมายถึง การเป็นผู้ที่มีอำนาจวาสนา อันเกิดจากการสั่งสม ประสบการณ์ที่เข้มข้น มีความเด็ดเดี่ยว จริงจัง กล้าหาญ ทำให้เป็นที่ยอมรับในสังคม และเป็นที่เกรงขามของคนรอบข้าง ซึ่งปรากฏในการ ประกอบสัมมาอาชีวะในทางสุจริต รวมทั้งมีความสามารถเข้าถึงตำรับตำรา คาถาอาคมโบร่ำโบราณได้เป็นอย่างดี

ศ ศาลา อยู่ในอักขระวรรคย์ มังคละ หมายถึง การเป็นผู้ที่ได้พบแต่สิ่งดีๆ ที่เป็นสิริมงคลในชีวิต ความเป็นอยู่ ตลอดจนการประกอบสัมมาอาชีวะในทางสุจริต จนทำให้ได้รับความเจริญรุ่งเรือง และมีโชคลาภ

ก ไก่ อยู่ในอักขระวรรคย์ วิริยะ หมายถึง การเป็นผู้ที่มีความอุตสาหะพยายาม ขยันขันแข็ง มีความตั้งอกตั้งใจ ในการเรียนการศึกษา ตลอดจนการประกอบสัมมาอาชีวะในทางสุจริต เป็นผู้ที่มีอุดมการณ์เด็ดเดี่ยว มีความคิดริเริ่ม สร้างสรรค์สิ่งแปลกใหม่จนประสบความสำเร็จ จนได้รับการยกย่องเชิดชู

ในส่วนของลายเซ็นนั้นเล่า หากอ่านคอลัมน์นี้มาตั้งแต่ต้น คงตอบได้ทันทีว่า เจ้าของลายเซ็นในลักษณะนี้ เป็นคน ที่เปิดเผยตรงไปตรงมา มีความจริงใจกับคนทุกระดับ คือให้เกียรติคนทุกคนไม่ว่าจะเป็นคนที่รู้จัก เพื่อนร่วมงาน ไปจนถึงวงศาคณาญาติ เป็นคนที่ไม่มี ลับลมคมในกับใคร รักใครรักจริง ซึ่งจะว่าไปแล้วก็เป็นบุคลิกของนักเขียน และคนทำหนังสือพิมพ์ ส่วนใหญ่ (เท่าที่ “ตะวันณา” รู้จักและสัมผัสมา)

แต่ที่น่าชื่นชมอย่างยิ่งก็คือในลายเซ็นนี้ มีเส้นรองรับ ซึ่งหมายถึง การเป็นคนที่มีความรับผิดชอบ ในสิ่งที่ตัวเอง ตัดสินใจกระทำลงไปแล้วอย่างเต็มเปี่ยมนั่นเอง

ถือว่าเป็น นี่คือคุณลักษณะอย่างหนึ่งของคนที่อยู่ในอาชีพการเป็นนักเขียน นั่นก็คือ คุณจะต้องเป็นคน ที่มีความ จริงจัง และจริงใจกับผู้คนในสังคมนี้ ซึ่งศิลปักษรจากลายเซ็นของ คุณนิรันดร์ศักดิ์ บุญจันทร์ ได้สะท้อนให้เห็น อย่างชัดเจนอีกลายเซ็นหนึ่ง ที่ควรได้รับการบันทักเอาไว้เป็นตัวอย่าง ของคนที่อยากเป็นนักเขียนอย่างยิ่ง