ข่าวมโนสาเร่ แต่กลายเป็นเรื่องเกรียวกราวใหญ่โตพาดหัวหนังสือพิมพ์หลายฉบับ ตั้งแต่ปลายสัปดาห์ก่อน แต่ยังร้อนแรงอยู่จนถึงวันนี้ คือเรื่องที่เด็กอายุ ๑๔ ปี ถูกตำรวจจับเพราะเทพริกป่นในชามก๋วยเตี๋ยว ซึ่งเป็นเรื่องที่เล่นแกล้งกัน แต่กลับยอมความกันไม่ได้กับเจ้าของร้าน จนกระทั่งต้องให้ตำรวจมาจับไปโรงพัก

เป็นคำถามที่ค้างคาใจผู้อ่านหนังสือพิมพ์ทุกคนว่า ทั้งแม่ค้า (เจ๊แขก) และตำรวจจะเอาอะไรกันนักหนากับเด็กคนนี้ ? เด็กในวัยรุ่นนั้นก็เป็นที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่าชอบเล่นอะไรที่แผลงๆ และชอบท้าทายอำนาจของผู้ใหญ่ เมื่ออ่านในประเด็นรายละเอียดจากข่าวคือการที่ผู้ใหญ่ทั้งสองคนจะเอาเรื่องกับเด็กคนนี้ให้ได้ เนื่องจากคำพูดและท่าทางที่ยียวนบวกความเป็นหัวหมอ ทำให้เจ้าหน้าที่ตำรวจเองก็นึกว่าต้องสั่งสอนอะไรให้กับเจ้าเด็กคนนี้สักอย่างหนึ่งเพื่อให้เกิดความหลาบจำ ถึงขนาดต้องส่งสถานพินิจเพื่อให้ดัดสันดานเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในอนาคต

ความก้าวร้าวของเด็กวัยรุ่นเป็นสิ่งที่พบในทุกสังคม และทุกยุคทุกสมัยและไม่เป็นข่าวอะไรที่น่าสนใจ จะเล่นพิเรนทร์ถึงขนาดเอาพริกเทใส่ชามข้าวกันให้หมดขวดสักโหลหนึ่งก็ไม่เป็นข่าวที่หนังสือพิมพ์สนใจ

แต่การที่ผู้ใหญ่เอาเรื่องเอาราวกับเด็กคนหนึ่งสำหรับความความผิดเล็กน้อยขนาดนี้ นี่ต่างหากที่ผิดปกติและทำให้สังคมหันมาสนใจว่าทำไมผู้ใหญ่บางคน ทั้งแม่ค้าและเจ้าหน้าที่ตำรวจถึงขนาดเอาเรื่องเอาราวขนาดยอมความกันไม่ได้ในความผิดเล็กน้อยนี้ เกิดอะไรขึ้นแล้วหรือกับสังคมไทย ?

เป็นไปได้ไหมว่า วินิจฉัยเหล่านี้เกิดจากอิทธิพลของฤดูกาลที่อากาศร้อนระอุ ทำให้มนุษย์มีจิตใจหงุดหงิด อารมณ์เสียง่าย จะให้เด็กกล่าวคำขอโทษแต่เด็กไม่ยอมขอโทษ จึงต้องเอาเรื่องให้ถึงตำรวจ ?

แต่ที่เป็นไปได้มากคือ คำพูดของเด็กที่ทำให้ผู้ใหญ่บางคนทนไม่ได้เพราะมันทิ่มแทงใจ ทำให้หน้าตาและเกียรติภูมิของ “ความเป็นผู้ใหญ่” ถูกเหยียดหยาม “จำเป็นต้องปราบให้เข็ดหลาบ” เป็นสำนึกที่ผู้ใหญ่ทั้งหลายพูดขึ้นมาในใจพร้อมโทสะที่เดือดขึ้นมาในทรวง

อันที่จริงแล้ว ความเป็นผู้ใหญ่นั้น มิใช่เป็นแต่เพียงผู้มีอำนาจ มีอายุมาก หรือหน้าตาแต่เพียงอย่างเดียว ในวัฒนธรรมไทยนั้นความเป็นผู้ใหญ่รวมถึงวุฒิภาวะอันเป็นคุณสมบัติที่สำคัญที่สุด หาไม่แล้วเรื่องมโนสาเร่เหล่านี้ก็หาเป็นข่าวขึ้นหน้าหนึ่งไม่

พระเมตฺตานนฺโท ภิกฺขุ