เมื่อวันที่ ๑๙-๒๐ มีนาคม ที่ผ่านมา ชาวพุทธกลุ่มหนึ่งได้จัดการประชุมระดับโลกเพื่อถกเรื่องผลกระทบจากวิกฤติการคลื่นยักษ์สึนามิถล่มประเทศที่ตั้งอยู่โดยรอบมหาสมุทรอินเดีย โดยศรีลังกาเป็นประเทศหนึ่งที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด คือยอดรวมผู้เสียชีวิตกว่าสี่หมื่นราย และประชากรผู้ไร้ที่อยู่อีกนับล้านคน คลื่นยักษ์ได้โถมเข้ากระทบชายฝั่งทะเลเป็นระยะทางกว่าสองในสามของความยาวชายฝั่งทะเล รอบเกาะทั้งหมด

แม้เวลาได้ผ่านไปเกือบ ๓ เดือนแล้วก็ตาม แต่ความช่วยเหลือจากต่างชาติที่สัญญาว่าจะบริจาค หรือบริจาคผ่านกองทุนระหว่างประเทศมาให้นั้น ยังไม่ตกถึงมือผู้ประสบภัยพิบัติครั้งนี้ พระภิกษุของวัดในบริเวณหมู่บ้านทั้งหลายที่คลื่นยักษ์กระทบนั้น ได้พยายามหาทางแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าที่เกิดขึ้นตามมีตามได้ และได้ประทังชีวิตและช่วยให้ประชากรนับแสนของประเทศได้มีที่พำนักพักพิง และเป็นที่สรณะทางจิตใจ ของประชาชนส่วนใหญ่ซึ่งนับถือพระพุทธศาสนา

ชาวพุทธกลุ่มหนึ่งได้รับการสนับสนุนเงินบริจาคส่วนหนึ่งจากองค์การพุทธศาสนสัมพันธ์แห่งโลก (The World Fellowship of Buddhists) และองค์การ Buddha's Light International Association โดยการนำของพระอาจารย์ใหญ่ซิงหยุ๋น ผู้นำชาวพุทธจาก ๒๑ ประเทศ ทั้งภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก และอุบาสิกา กว่า ๖๐๐ ท่าน เดินทางมาร่วมการประชุมที่จัดขึ้นอย่างเร่งด่วนในครั้งนี้ด้วย

คณะที่มาจากประเทศไทยได้แก่ พระภิกษุ ๓ รูป ผู้เป็นผู้แทนจากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย นายวัลลภ ไทยอารี เลขานุการองค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก ภิกษุณีธัมมนันทา (ดร.ฉัตรสุมาลย์ กบิลสิงห์) และพระเมตฺตานนฺโท ภิกฺขุ (พระ ดร.มโน)

บรรยากาศการประชุมครั้งนี้จัดขึ้นที่หอประชุม BMICH (Bandaranaike Memorial International Conference Hall) กลางกรุงโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา ภายนอกหอประชุมมีนิทรรศการภาพถ่ายที่แสดงความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินที่เกิดจาก ภัยคลื่นยักษ์ การเปิดการประชุมค่อนข้างจะเป็นพิธีรีตอง โดยการกล่าวสุนทรพจน์ของพระเถระผู้ใหญ่ของศรีลังกา และมีผู้ทรงเกียรติในวงการชาวพุทธโลก ต่อด้วยพระภิกษุและผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ออกมาเล่าประสบการณ์ของตัวเองในวันเกิดเหตุ

พระภิกษุหนุ่มรูปหนึ่ง เล่าถึงเรื่องที่ท่านได้ช่วยชีวิตคนหลายคนออกมาจากรถประจำทางที่ถูกคลื่นยักษ์ซัดตกลงไปในทะเล อีกรูปหนึ่งเล่าถึงเรื่องที่ท่านได้เปิดวัดให้ประชาชนที่วิ่งหนีตายจากคลื่นยักษ์เข้าพักพิง อีกรูปหนึ่งเล่าถึงสิ่งที่ท่านได้เห็น คือ รถไฟทั้งขบวนถูกคลื่นยักษ์ม้วนหายลงไปในทะเลต่อหน้าต่อตา เหลือไว้แต่เพียงซากรางรถไฟที่หงิกงอ กับซากสะพานรถไฟที่ชำรุดจนใช้การไม่ได้ ไม่รวมถึงความยากลำบากในการช่วยเหลือทางจิตใจแก่ผู้รอดชีวิต ที่เต็มไปด้วยความเครียด ความเศร้าโศก และความกังวล

พระ ดร.มโน บอกว่า ได้รับนิมนต์ให้เข้าร่วมกลุ่มในการร่างแถลงการณ์ อันจะอ่านเป็นปฏิญญาร่วมกันจากการประชุมในครั้งนี้ โดยมีคณะผู้เข้าร่วมในการร่างเอกสารประวัติศาสตร์นี้ ๑๐ ท่านด้วยกัน อันประกอบด้วยภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก และอุบาสิกา

เมื่อได้ร่างแถลงการณ์แล้วเสร็จ พระ ดร.มโน ได้รับการของร้องให้เป็นผู้อ่านนำเสนอต่อที่ประชุม สาระของแถลงการณ์ฉบับนี้เร่งรัดให้ชาวพุทธโลก ร่วมกันก่อตั้งหน่วยงานบรรเทาสาธารณภัยขึ้น ในลักษณะเดียวกับสภากาชาดสากล หรือ สภาเสี้ยววงเดือนแดง (ของอิสลาม) แถลงการณ์นี้ได้รับการยอมรับเป็นเอกฉันท์จากที่ประชุมทั้งหมด และให้ดำเนินการได้ในทันที

การประชุมที่แน่นด้วยสาระในวันแรกนี้ จบลงด้วยการแสดงคอนเสิร์ตเยาวชน ซึ่งทุกคนใส่เสื้อสีฟ้าปอนๆ มีรูปคลื่นสึนามิ กางเกงหรือกระโปรงสีดำ นักดนตรีแต่ละคนคือเด็กที่รอดชีวิตจากสึนามิ เครื่องดนตรีที่วงดนตรีนี้ใช้ทำจากกล่องบ้าง กระป๋องน้ำบ้าง ท่อพีวีซีบ้าง กะลามะพร้าวบ้าง นำมาบรรเลงให้ที่ประชุมได้ฟัง พระภิกษุศรีลังการรูปหนึ่งเป็นผู้คิดสร้างวงดนตรี เครื่องดนตรี และทำการฝึกซ้อมจนเล่นได้อย่างไพเราะจับใจผู้ฟัง

"วันรุ่งขึ้นเป็นอีกวันหนึ่งของการระดมสมองจากผู้เข้าร่วมประชุม ให้ได้แสดงความคิดเห็นอย่างเต็มที่ในการจัดตั้งองค์การการกุศลระดับโลกนี้ โดยแบ่งเป็นสามกลุ่ม กลุ่มแรกเป็นกลุ่มที่ถกกันในเรื่องของโครงสร้างการบริหาร กลุ่มที่สอง ว่าด้วยเรื่องของความสัมพันธ์ และกลุ่มที่สาม ว่าด้วยเรื่องการบริหารการเงิน อาตมาได้รับนิมนต์ให้เป็นประธานดำเนินการประชุมกลุ่มแรก ภิกษุณีชาวศรีลังการูปหนึ่งเป็นประธานกลุ่มที่สาม และท่านธรรมปาละ ภิกษุชาวอเมริกันเป็นประธานกลุ่มที่สาม" พระ ดร.มโน ยังกล่าว พร้อมกับบอกด้วยว่า

ในที่ประชุมได้มีข้อเสนอจากทั้งสามกลุ่ม นำมาประมวลกันและให้ประธานกลุ่มเป็นผู้นำเสนอให้ที่ประชุมได้พิจารณา ภายหลังจากที่ได้อภิปรายกันเป็นชั่วโมง ที่ประชุมมีมติเป็นเอกฉันท์ให้แต่งตั้งคณะกรรมการเพื่อดำเนินการร่างธรรมนูญ ว่าด้วยการบริหารจัดการองค์การการกุศลนี้โดยมีผู้แทนชาวพุทธทั่วโลก ๑๘ ท่าน โดยมีพันธกิจให้ร่างธรรมนูญนี้ให้สำเร็จใน ๓ เดือน และให้ก่อตั้งเป็นองค์การระดับชาติให้สำเร็จภายในเดือนมีนาคม ๒๕๔๙ คือภายใน ๑ ปี โดยพระ ดร.มโน ได้รับเชิญให้เป็นหนึ่งในคณะกรรมการสถาปนาองค์กรกาชาดของพุทธในครั้งนี้ด้วย และเป็นคนไทยเพียงคนเดียวที่ได้ร่วมงานในคณะกรรมการชุดนี้

0 เรื่องและภาพ ไตรเทพ สุทธิคุณ 0