ช่วงนี้ใครๆ ก็พูดถึง น้ำมันแพง และ น้ำแล้ง บ้างก็ว่าจะส่งผลกระทบต่อระบบเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศ บ้างก็ว่าจะทำให้ผลิตผลทางการเกษตรลดลง ส่งผลให้ประเทศไทยกลับเข้าสู่ยุคข้าวยากหมากแพง

วิกฤติน้ำมันแพง และฝนแล้งน้ำแล้งในครั้งนี้ อาตมากลับมองว่าไม่ได้เลวร้ายเสียทั้งหมด อย่างน้อยมันก็ช่วยสร้างจิตสำนึกให้คนได้บ้าง ถือว่าเป็นบทเรียนอันยิ่งใหญ่สำหรับคนที่ไม่รู้จักกิน ไม่รู้จักใช้ ไม่รู้จักประหยัด จะได้รู้จักกิน รู้จักใช้ และก็รู้จักประหยัดให้มากยิ่งๆ ขึ้น

คนไทยเรามักจะเข้าใจว่า น้ำเป็นของฟรี มีอยู่ในธรรมชาติอย่างเหลือเฟือ ใช้เท่าไรก็ไม่มีวันหมด อยากจะใช้เมื่อไรก็ได้ใช้ จนทำให้คนไทยลืมคุณค่าและความสำคัญของน้ำ

ในส่วนของน้ำมันก็เช่นกัน ในแต่ละปีประเทศไทยต้องนำเข้าน้ำมันปีละหลายหมื่นล้านบาท แต่คนไทยยังใช้น้ำมันราวกับว่าประเทศไทยมีบ่อน้ำมันเอง ประเทศที่มีบ่อน้ำมันเอง เขายังรู้คุณค่าของน้ำมันมากกว่าคนไทยด้วยซ้ำไป

เสียเวลาเปล่าๆ ที่จะมาพร่ำสอนเรื่องของการประหยัด เพราะทุกคนล้วนแต่มีการศึกษาด้วยกันทั้งสิ้น เป็นพระถ้าไปสอนเรื่องประหยัดน้ำมัน ฆราวาสก็จะย้อนด่ากลับมาว่า เงินของกู พระไม่เกี่ยว มันก็จริงอย่างที่เขาพูด

เป็นเรื่องที่น่ายินดี เป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก ตั้งแต่น้ำมันเบนซินขึ้นราคา อาตมารู้สึกสบายหูขึ้นมาก เดี๋ยวนี้มอเตอร์ไซค์ที่เคยซิ่งอยู่บริเวณวัดมันหายไปหมด ส่วนหนึ่งน่าจะเป็นเพราะน้ำมันเบนซินราคาเกิน ๒๐ บาทก็ได้

ไม่เฉพาะแต่น้ำมันแพงเท่านั้น ขึ้นชื่อว่าของแพงทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นข้าวปลาอาหารเครื่องใช้ไม่สอย รวมทั้งเครื่องอุปโภคบริโภคต่างๆ อย่างน้อยก็เป็นจุดเริ่มต้นของการฝึกให้คนไทย รู้จักกิน รู้จักใช้ รู้จักเก็บ รู้จักประหยัด มากยิ่งขึ้น เพราะทุกวันนี้เราใช้ของถูกจนเคยชิน ใช้จนไม่สมกับคุณค่าของของสิ่งนั้นๆ

ความทุกข์ ไม่ว่าจะเกิดจากของขาดแคลน ของแพง ของไม่มีคุณภาพ รวมทั้งความทุกข์ที่เกิดจากน้ำมันแพง ฯลฯ จะเป็นหนทางหนึ่งที่ทำให้คนเราหาทางดับทุกข์ ดังคำพูดที่ว่า สุขไม่เกิดถ้าทุกข์ไม่มี

พระพยอม กัลยาโณี