(ต่อจากฉบับเมื่อวานนี้)

วันเสาร์ที่ ๒๐ พฤศจิกายน ตื่นนอนด้วยความสดชื่นแจ่มใส เพราะอากาศดีมาก แม้จะหนาวเล็กน้อย แต่ก็สบายดี และบริการของโรงแรมระดับห้าดาวของกรุงกาฐมาณฑุ นับว่าใช้ดีทีเดียว แม้ว่าอาหารบุฟเฟต์มื้อเช้าไม่ค่อยจะถูกปากนัก แต่ก็ได้อาศัย ไข่เจียว โดยฝีมือของชาวคณะเราเอง เป็นกับข้าวหลัก ก็ทำให้อิ่มท้องได้ไม่ยากนัก การเดินทางไปในแผ่นดินถิ่นนี้ต้องทำตัวเป็นคนกินง่ายอยู่ง่าย ให้สมกับเป็นชาวพุทธที่แท้จริง ปัญหาต่างๆ ก็จะหมดไปเอง

หลังจากนั้นก็ได้เดินทางไปเที่ยวชมบ้านชมเมืองตามถนนหนทางต่างๆ จนมาถึงจุดที่นักท่องเที่ยวทุกคนจะต้องมาชมกัน คือ จัตุรัสกาฐมาณฑุ หรือ ดูร์บาร์สแควร์ ซึ่งตั้งอยู่กลางในเมือง ประกอบด้วยปราสาทราชวัง เทวาลัย มณเฑียร ศิวเทพ พระแม่ปารวตี วังหนุมานโธกา เทวรูปไพราพ วังกุมารี และกาฐมาณฑป ที่ประกอบพิธีทางศาสนา มีเจดีย์น้อยใหญ่ ฤาษีดาบส นักพรตนักบวชที่นั่งอยู่ตามเทวาลัย ใครจะให้ท่านเจิมหน้าผากหรือจะขอถ่ายรูปกับท่านก็ได้ แต่อย่าลืมจ่ายสตางค์เป็นรูปีให้ท่านด้วยก็แล้วกัน

ที่น่าสนใจอย่างยิ่งของจัตุรัสแห่งนี้อย่างหนึ่งก็คือ วังกุมารี ที่ชาวฮินดูนับถือว่าเป็น เทพธิดาที่มีชีวิตจริง (Living Goddess) มีความเป็นมาอย่างน่าสนใจมาก มีโอกาสผมจะนำมากล่าวถึง

บริเวณหน้าวังยังเป็นที่ตั้งขายของที่ระลึกต่างๆ มากมายหลายชนิด เป็นที่ถูกอกถูกใจของคนไทยยิ่งนัก เพราะเป็นนักช้อปตัวจริงเสียงจริงอยู่แล้ว ต่อรองซื้อของกันอย่างสนุกสนาน...จนหมดเวลา เพราะต้องเดินทางไปสนามบินตรีภูวัน ในส่วนของสายการบินในประเทศ เพื่อเดินทางสู่เมืองลุมพินี ด้วยเครื่องบินใบพัดขนาดเล็ก ๑๖ ที่นั่ง

พอเครื่องทำท่าจะบินขึ้นสู่ท้องฟ้า แอร์โฮเตสสาวชาวเนปาล จะบริการผู้โดยสารด้วย สำลี คนละ ๒ ก้อน เพื่ออุดหู ลดเสียงดังของใบพัดเครื่องบิน พร้อมกับลูกอมอีกตามใจชอบ อมเพื่อไม่ให้หูอื้อ...นับว่าเป็นบริการที่น่าประทับใจจริงๆ

ขณะบินอยู่บนท้องฟ้าก็ได้เห็น เทือกเขาหิมาลัย อันขาวโพลน ด้วยหิมะที่ปกคลุมเต็มไปหมด ยอดเขาที่สูงสุดในเทือกแห่งนี้คือ ยอดเขาเอเวอเรสต์ อันโด่งดังไปทั่วโลก...นับเป็นบุญตาที่ได้เห็นเทือกเขาอันงดงามแห่งนี้

เครื่องบินใช้เวลา ๓๐ นาที ก็ร่อนลงสู่สนามไภราวา ด้วยความชำนาญในฝีมือ แม้ว่าจะมีอาการ "ซิ่ง" บ้างเล็กน้อยก็ไม่ต้องตกใจ เพราะสายการบินนี้มีชื่อว่า บุดดาแอร์ (Budda Air) สายการบินพระพุทธเจ้า...แล้วอย่างนี้จะไปกลัวเกรงภัยอะไรกัน

ที่สนามบิน พระเดชพระคุณ พระราชรัตนรังษี (วีรยุทธ วีรยุทฺโธ) ผู้ปฏิบัติหน้าที่เจ้าอาวาสวัดไทยลุมพินี ได้เมตตามารอต้อนรับอยู่แล้ว จากนั้นก็ได้เดินทางด้วยรถบริการนักท่องเที่ยว สู่วัดไทยลุมพินี ซึ่งห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตร ถนนลาดยางก็จริง แต่ไม่สู้จะเรียบร้อยนัก มีเพียง ๒ เลนเท่านั้น และบางตอนก็เป็นหลุมเป็นบ่อ ต้องคอยหลบหลีกเป็นพัลวัน

รถที่นี่ขยันบีบแตรกันจริงๆ เสียงแตรรถจึงดังลั่นอยู่ตลอดเวลา จนบางคนบอกว่า ที่นี่แตรรถจะเสียมากกว่ารถเสียอีก

สองข้างทางเป็นหมู่บ้านชนบท มีเรือกสวนไร่นาที่แห้งแล้ง บ้านที่อยู่อาศัยก็สร้างกันแบบง่ายๆ และหลังเล็กๆ ส่วนมากเป็นบ้านที่สร้างด้วยดิน จากสภาพที่พบเห็นบอกได้เลยว่ายังด้อยพัฒนามากจริงๆ

สักพักใหญ่ๆ รถก็เลี้ยวเข้าสู่พุทธอุทยาน พระราชรัตนรังษี หรือ หลวงพ่อวีรยุทธ บอกว่า สองข้างทางที่เห็นนี้เป็นวัดพระพุทธศาสนาของชาติต่างๆ ที่สร้างล้อมรอบบริเวณสวนลุมพินี สถานที่ที่พระพุทธเจ้าประสูติ มีวัดของทุกชาติที่นับถือศาสนาพุทธ ไม่ว่าจะเป็น จีน ญี่ปุ่น เกาหลี เวียดนาม พม่า ศรีลังกา ไทย ฯลฯ รวมทั้ง สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย เยอรมนี ฝรั่งเศส ทั้งหมดประมาณ ๑๗ วัด ๑๗ ชาติ ด้วยกัน ทุกวัดล้วนก่อสร้างกันด้วยศิลปวัฒนธรรมและสถาปัตยกรรมประจำชาติของตนเอง จึงงดงามอลังการแตกต่างกันไป นับเป็นสถานที่น่าท่องเที่ยวมาก บางวัดบางชาติก็กำลังก่อสร้างกันอยู่ หากเสร็จสมบูรณ์ทุกวัดแล้ว สถานที่แห่งนี้จะเป็นจุดดึงดูดนักแสวงบุญจากทั่วทุกมุมโลกให้มาชุมนุมปฏิบัติธรรมกันอย่างสันติสุข รวมทั้งนักท่องเที่ยวก็จะได้มาชื่นชมความงดงามของศิลปวัฒนธรรม และสถาปัตยกรรมของแต่ละชาติได้อย่างตื่นตาและตื่นใจ

หลวงพ่อวีรยุทธ ได้พาคณะกฐินพระราชทานมาถึง เขตสวนลุมพินีวัน อันมีจุดสูงเด่นคือ เสาศิลาจารึกสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช ที่ประดิษฐานตรงจุด พระพุทธเจ้าประสูติ เมื่อกว่า ๒ พันปีมาแล้ว

จากนั้นคณะของเราก็ได้ประกอบพิธีถวายผ้าพระกฐินพระราชทาน ตรงหน้าเสาศิลาจารึก ซึ่งมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ด้วย ถวายดอกไม้ธูปเทียน แล้วกราบสักการบูชากันทั่วทุกคน ต่อด้วยการร้อง เพลงสรรเสริญพระบารมี เพื่อถวายความจงรักภักดีแด่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เสร็จแล้วจึงตั้งจิตสวดมนต์โดยพร้อมเพรียงกัน นั่งสมาธิ จนเวลาพลบค่ำ จึงกราบสักการะสถานที่ประสูติของพระพุทธเจ้าอีกครั้งหนึ่ง ก่อนออกเดินทางสู่ที่พัก ซึ่งเป็นโรงแรมชั้นหนึ่งของชาวญี่ปุ่น ไม่ห่างไกลจากสวนลุมพินีมากนัก

คืนนั้น คณะของเรานอนหลับกันอย่างมีความสุข เพราะความอิ่มบุญ ที่ได้มีโอกาสสักการบูชาสถานที่ประสูติขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า...นับเป็นความปลาบปลื้มปีติที่สุดในชีวิต 0 แล่ม จันท์พิศาโล 0

<< ย้อนหลัง