บนความสำเร็จของนักกีฬาที่ได้รับเหรียญทอง เหรียญเงิน และ เหรียญทองแดง พวกเธอและเขา ได้ถูกเรียกว่า "วีรบุรุษ วีรสตรี" ซึ่งอันที่จริงควรจะเรียกว่า "ขวัญใจชาวไทย" จะเหมาะสมกว่า พวกเขาเป็นขวัญใจคนใหม่จนพวกเราลืมขวัญใจคนเดิม

การเดินสายปรากฏตัวและการเฉลิมฉลองพร้อมทั้งได้รับเงินรางวัลและของขวัญมากมาย ย่อมมีทั้ง...คนยินดี คนอิจฉา คนชาเย็น คนเป็นห่วง... ที่สำคัญที่สุดของคนที่เป็นห่วงว่าพวกเขาและเธอทั้งหลายจะรักษาชื่อเสียงและเงินทองได้ยาวนานเท่าไร หลายคนที่ได้รับของขวัญรางวัล สู่จุดรุ่งเรืองภายในพริบตา หลายคนสู่จุดร่วงโรยภายในพริบตาเช่นเดียวกัน

นักกีฬาชายที่ได้รับเหรียญทอง เหรียญเงิน เหรียญทองแดง มีโอกาสที่จะร่วงโรยเร็วกว่านักกีฬาหญิง เราจึงเห็นนักกีฬาชายสิ้นเนื้อประดาตัวในเวลาอันรวดเร็ว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นักมวย เพราะพวกเขาเหล่านั้นมีพื้นฐานจากเพื่อนฝูงที่แตกต่างจากนักกีฬาประเภทอื่น การก้าวมาจาก มวยอาชีพ สู่ มวยทีมชาติ เปลี่ยนพฤติกรรมการอยู่ การกิน ความมีระเบียบวินัย นักมวยหลายคนจึงตกอยู่ในภาวะ ช่วงกระหายกิน กระหายเที่ยว กระหายเล่นการพนัน กระหายมีเพศสัมพันธ์กับหญิงบริการ

ครั้นเมื่อได้รับความสำเร็จ มีเงินทองชื่อเสียง จึงดับกระหาย แล้วก็พากันดับเพราะความกระหายนั้น ยกเว้นนักมวยที่พลิกผันเข้าสู่อาชีพราชการ เช่น เป็นทหาร ย่อมเป็นเกราะกำบังมิให้พลาดง่าย

การที่ขวัญใจของพวกเราร่วงโรยภายในพริบตา จนถึงเป็นหนี้สินเพราะมีเหตุคือ

ซื้อรถหรู อยู่บ้านใหญ่ ใช้เงินไม่คิด ญาติมิตรหยิบยืม ลืมกำพืดของตน ไม่เชื่อฟังคนปรารถนาดีตักเตือน คบเพื่อนชั่ว ตัวเองใฝ่ต่ำ ลงทุนทำธุรกิจโดยขาดประสบการณ์...จุดอวสานก็มีเพียงเท่านี้

จึงอยากจะให้พวกเขาและพวกเธอที่เป็นขวัญใจชาวไทยได้ทบทวน คือ...มองดูจุดที่มีและทบทวนชีวิตที่ผ่านมา รักษาสิ่งที่มีให้มั่นอย่าให้ความสำคัญในจุดที่หมาย

หลวงพ่อรูปหนึ่งคือ พระครูพจนโสภณ วัดมหรรณพาราม ท่านมรณภาพไปแล้ว ท่านเขียนไว้น่าคิดว่า

เขาให้เงินก็อย่างง อย่าไปหลงจนสุดขีด เงินเหมือนพวงมาลัย อาจจะกลายเป็นพวงหรีด

ท่านเจ้าคุณ พระราชสุวรรณโสภณ (โกย การุณิโก) อดีตเจ้าคณะจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ท่านเตือนไว้ว่า

มีเงินเพลินจ่ายสบายจิต บทมีไม่คิดดูหลังหน้า ทำหน้าใหญ่ใจกว้างทางช้างมา พอหมดเงินง้ำหน้าอุราโรย

พระราชวิจิตรปฏิภาณ (พระพิพิธธรรมสุนทร)

<< ย้อนหลัง