การปลดเปลื้องความต้องการทางเพศไม่จำเป็นต้องกระทำต่อผู้หญิง แต่ทำไมผู้ชายจึงข่มขืนผู้หญิง ?

วัฒนธรรมและค่านิยมสังคมในหลายประเทศ ถือว่าผู้หญิงเป็นสมบัติของผู้ชาย เป็นวัฒนธรรมของชาย วิธีหนึ่งที่จะต้องแสดงความต้องการการเป็นใหญ่คือ การครอบครองเรือนร่างของหญิง ไม่ว่าหญิงนั้นจะเป็นวัยเจริญพันธุ์หรือไม่ก็ตามที เราได้อ่านข่าวแม้คุณยายวัย ๗๐ ก็ยังถูกข่มขืน เช่นเดียวกับเด็กหญิงวัย ๕-๖ ขวบ

การที่ผู้ชายต้องแสดงออกถึงความเป็นใหญ่ โดยจิตวิทยาแล้วเป็นภาพสะท้อนให้เห็นถึงความด้อยชนิดหนึ่ง ปมเขื่องกับปมด้อยมันจะเกี่ยวเนื่องเชื่อมโยงกันมาเสมอ ความต้องการแสดงความเป็นใหญ่โดยตรรกวิทยาแล้วบ่งชี้ว่า คนนั้นขาดความเป็นใหญ่จึงแสวงหาและเรียกร้อง ผู้เป็นใหญ่จริงๆ จะไม่จำเป็นต้องเรียกร้องเลย

ผู้ที่ขาดความรักความอบอุ่นจากบิดามารดา หรือไม่มีความสามารถที่จะสร้างความสัมพันธ์กับผู้หญิงในวัยเดียวกันได้ จะหาทางออกโดยระบายกับเด็กๆ ยิ่งเด็กเล็กมากๆ ยิ่งดี เพราะเด็กยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าถูกกระทำอะไรลงไป

จากการศึกษาเรื่องราวของหญิงที่ขายบริการ พบว่าสาเหตุของการที่ต้องกลายมาเป็นหญิงขายบริการเพราะถูกข่มขืน บัดนี้กลายเป็นผู้หญิงชั่วไปเสียแล้ว เพราะไม่มีสิ่งที่เรียกว่า พรหมจรรย์ ซึ่งเป็นสิ่งที่หวงแหนแม้ชีวิตของลูกผู้หญิง เพราะฉะนั้นเมื่อเป็นผู้หญิงดีไม่ได้ ก็เลยถลำลึกลงไปสู่อาชีพหญิงขายบริการ

ค่านิยมของสังคมซึ่งกระทำต่อลูกผู้หญิงเช่นนี้ เป็นเรื่องที่เราน่าจะช่วยกันแก้ไขได้มิใช่หรือ ?

เรื่องราวที่ได้ยินจากสงครามโครเอเชีย คือการสู้รบกันของชนสองศาสนา เมื่อกระทำต่อผู้ชายโดยตรงไม่ได้ ก็มีการจับภรรยา ลูกสาว น้องสาว ของฝ่ายตรงกันข้ามไปข่มขืน เพราะมันจะยิ่งเจ็บช้ำน้ำใจต่อผู้ชายยิ่งกว่าผู้หญิงที่ตกเป็นเหยื่อเสียด้วยซ้ำ ยิ่งเราจะต้องสู้รบกันแบบตาต่อตา ฟันต่อฟันมากเพียงใด ผู้ชายก็จะตาบอดหมด และผู้หญิงก็จะหาพรหมจรรย์ไม่ได้

บาดแผลของลูกผู้หญิง คือ บาดแผลของผู้ชาย

บาดแผลของลูกผู้หญิง คือ บาดแผลของชาติ

บาดแผลที่ลูกผู้หญิงต้องแบกไปทั้งชาติ คือ บาดแผลของมนุษยชาติ

ภิกษุณีธัมมนันทา

<< ย้อนหลัง