กูว่า ไม่ว่าพ่อหรือแม่ มีความสำคัญทุกวัน ไม่เพียงเฉพาะเพียงวันแม่
๑๒ สิงหาคม หรือวันที่ ๕ ธันวาคม เท่านั้น ใครที่แสดงความรักแม่วันนี้เพียงวันเดียว
กูขอให้เปลี่ยนไปรักแม่ เชื่อฟังแม่ทุกๆ วันได้หรือเปล่า
๑๒ สิงหาคม เป็นวันแม่แห่งชาติ เป็นวันเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระนางเจ้าฯ
พระบรมราชินีนาถ เป็นวันที่ให้ลูกๆ ทุกคนได้ระลึกนึกถึงบุญคุณ ความกตัญญูต่อแม่ผู้ให้กำเนิดมาเป็นมนุษย์
อยู่ในสังคมนี้ได้อย่างปลอดภัย
ลูกทุกๆ คนต้องคิดใส่หัวกบาลไว้ด้วยว่า กว่าจะเลี้ยงให้เติบใหญ่ได้ต้องถนอมอุ้มชูจากภัยต่างๆ
ได้ กูถือว่าเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องที่ลูกๆ ทุกคนต้องตระหนักให้จงมาก เพราะใครทำดีเลี้ยงดูพ่อแม่ยามแก่ชราได้ชีวิตก็มีแต่เจริญรุ่งเรือง
ทุกวันนี้มีการทอดทิ้งให้แม่ตัวเองอยู่ตามลำพังไม่เหลียวแลว่าพ่อแม่ตัวจะคิดอย่างไร
ในความเป็นพ่อเป็นแม่ บางคนไม่เลี้ยงแล้วยังพาไปส่งให้อยู่ตามบ้านพักคนชรา
ทำให้ชีวิตของผู้เป็นแม่ไม่สามารถเรียกร้องความเป็นแม่ที่มีบุญคุณต่อลูกมันได้
เพราะว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องของสำนึกมากกว่าจะเป็นโดยสันดาน
กูเห็นว่า...ลูกๆ หลานๆ สมัยนี้ไม่รู้หัวใจพวกมันทำกันด้วยอะไร
เกิดมาจากท้องแม่แท้ๆ สู้อุตส่าห์เลี้ยงดูส่งเสียให้ได้ดิบได้ดี มีหน้ามีตา
มีชื่อเสียงในสังคม มีอย่างที่ไหนเอาพ่อเอาแม่ไปทิ้ง เอาพ่อแม่ไปให้คนอื่นเลี้ยงตามสถานสงเคราะห์
นานๆ จะแวะไปดูสักที บางทีก็ไม่มีใครไปดูแลเลย จนพ่อแม่ตายก็ไม่ไปดูกันเลย
สมัยแต่ก่อนแต่เก่า คนที่เป็นลูกจะไม่เอาพ่อแม่ไปทิ้งที่ไหนเลย
มีแต่เขาจะเลี้ยงพ่อเลี้ยงแม่ให้มีความสุข ด้วยความกตัญญูต่อพ่อแม่ ทุกวันเขาก็มีแต่จะเอาพ่อเอาแม่ไปช่วยโปรดทุกข์โปรดสุข
กูฝากบอกถึงคนที่เป็นแม่ด้วยว่า แม่ที่ดี...ต้องเป็นแม่ที่พร่ำสอนและเป็นผู้ช่วยแนะนำคอยชี้แนะในสิ่งที่ดีงามให้กับลูก
เพื่อได้รู้จักการกระทำแต่ทำความดี ไม่ให้ทำในสิ่งที่ชั่ว เลว เพราะสิ่งเหล่านี้หากปล่อยให้ลูกทำไป
มันมีแต่จะทำให้เกิดความเสื่อมต่อชีวิตของลูกทั้งหลายที่ไม่รู้จักการสร้างคุณงามความดี
ลูกหลานเอ๋ย...วันนี้เอาพ่อแม่ไปทิ้ง วันหน้าลูกเราก็จะเอาเราไปทิ้งเช่นกัน
เวรกรรมนั้นมีจริง
หวงพ่อคูณ ปริสุทโธ